HADİ GÖNLÜM DÖN EVİNE



Söylesene gönül

Odalarımız bu kadar dar, bu kadar küçük müydü?

Nefes alamıyorum

Aç şu perdeleri biraz ne olursun

Ay ışığı girsin içeriye

Sende bir türkü tuttur oradan

Halim perişan bu gece


Bir şeyler yap, beni oyala, beni avut ne olur

Yoksa sokaklara vuracağım kendimi

Nefes alamıyorum

Durma kapı eşiğinde, anahtarı saklama, yol ver

Hiç bir şey istemiyorum hepsi senin olsun

Anılarım yeter bana

Bir de annemin fotoğrafını asla vermem sana


Göçmen kuşlarda uçup gittiler

Güneş batmak üzere

Hadi gönlüm, dön evine

Sokak kapısında seni bekliyor gece...


Ellerim üşüdüğünde bilirim ki aradığımda sen yoksun yanımda

O an anlarım ki, yüreğinde yokum olsam da yanında…


Aşkta yenilmek bu olsa gerek

Kelimelerin bittiği yerdeyim artık yazamıyorum

Bensiz gittiğin yerlerde bilmiyorum sana neler söylüyorlar

Bedenim dik, alnım ak olsa ne çıkar

Yüreğimde sonbahar olduktan sonra...


Hangi duraktı o, ters yöne giden otobüslere bindiğimiz,

Hangi duraktı o, hiç gelmediğin halde seni akşama kadar beklediğim...

Hangi duraktı o, seni sonsuza kadar kaybettiğim....

Hangi duraktı o, kendimle baş başa kaldığım...


Veda ettiğin durakta son kez bekledim dün gece

Aynı banka oturdum, yanım boş kaldı

Senden ne bir iz, ne de ellerin vardı

Son kez baktım her akşam bindiğin otobüsün ardından

Kalbimde sızın vardı, aklımda veda sözlerin...

Sessizce ayrıldım acılar içinden

Senin yerine ayrılık oldu koluma giren


Biliyor musun, bu şehrin geceleri daha bir karanlık    

Gecenin karanlığına karışmış çocuk çığlıkları var bu şehirde

Aşk kirletiliyor gecenin içinde

Işığı söndürülmüş evlerde kadınlar ağlıyor..

Kayan yıldızlardan ise kimsenin haberi yok.

Çünkü bu şehirde bütün dilekler boşa çıkıyor...


Artık nereye gidersek gidelim, varacağımız yer ayrıldığımız yer olmayacaktır

Dönmek ayrı bir şeydir, beklenilen olunca

Kapıdan çıktığın anda, yüreğin okyanusta bir gemiye döner…

Bütün gemiler, bütün limanlar senindir artık

İstediğin gemiye biner gider, istediğin limanda demir atarsın...


O duraktan kaç otobüs gelip geçti, hiç biri benim beklediğim değildi...

Hiç biri uzun yollara götürmedi beni, hiç biri yalnız değildi

Bense seni beklediğim durakta yıllarımı tükettim

Seni beklerken hayatımı tükettim

Senin gelmediğin akşamlarda kendi kendimi tükettim

Sen gelmedin, sevgimi tükettim...

*

Ve şiir yolculuğumuz devam etsin, antik Yunandan. Bu şiirde Olypia, Ömer aşkına gitsin..

PLATON

Yıldızlara bak Yıldızım

Ah gökyüzü olaydım da

Sana binlerce gözle bakaydım.

Ölümlüler arasında Sabah yıldız gibi parlardın

Şimdi ölüler arasında parlıyorsun akşam yıldızı gibi.

(bu şiirin çevirisinin kime ait olduğunu bilemediğim için yazamadım,özür diliyorum.)

mustafacifci@hotmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
16Mar

Maskeli yüzler

28Oca
06Ara

Öyle bir sevgilim olsun ki

05Ekm

Sonbahar

16Eyl

Sanat ve müzik